Boliwia

SALAR DE UYUNI

Altiplano (wysoka równina) jest rozległym płaskowyżem w Andach w Boliwii, położonym powyżej 3 tys. m n.p.m. Najego południowym krańcu znajduje się kilka słonych jezior, utworzonych pod koniec ostatniej epoki lodowcowej (około 10 tys. lat temu), gdy lody stopniały i woda wyparowała. Największym z nich i najbardziej imponującym jest jezioro Salar de Uyuni. Każdej zimy wypełnia się ono wodą deszczową, tworząc płytki zbiornik wodny. W lecie woda wyparowuje, pozostawiając na powierzchni warstwę soli, o grubości dochodzącej do 6 m. Po błyszczącej jak lustro powierzchni solniska można jeździć samochodem.Na południowym krańcu Altiplano rosną tylko kaktusy. Znajdujące się na tym obszarze jeziora różnią się między sobą zabarwieniem i strukturą: są ceglastoczerwone, zielone, turkusowe albo srebrzystoszare w zależności od minerałów zawartych w soli.

JEZIORO TITICACA

Legenda południowo-amerykańskich Indian mówi, że największy z bogów posłał swoje dzieci, by znalazły najlepsze ziemie, na których będzie można założyć ród Inków. Dzieci wybrały Isla del Sol (Wyspę Słońca) na jeziorze Titicaca, położonym na granicy Boliwii i Peru, gdzie święty kamień po dziś dzień upamiętnia to zdarzenie. Mniejsza wyspa, zwana Isla de la Luna (Wyspa Księżyca), do dziś uważana jest przez tubylców za miejsce święte. Znajdują się na niej ruiny świątyni, będącej miejscem kultu Świętych Dziewic. Jezioro Titicaca o powierzchni 8300 km², 195 km długości i 100 km szerokości, jest niemal wielkości Cypru. To największy zbiornik słodkiej wody w Ameryce Południowej. Jest to równocześnie najwyżej położone żeglowne jezioro na kuli ziemskiej. Lustro wody znajduje się na wysokości 3810 m n.p.m.. Jezioro Titicaca jest domem 250 Indian Uru. Ludzie ci mieszkają na pływających tratwach, zbudowanych z rodzaju trzciny papirusowej, zwanej totora.